Winnaar Paul Vugts: ‘Waardering voor slow journalism’


Verslaggever bij het Parool Paul Vugts is er trots op dat de jury hem de Persprijs Jacques van Veen 2013 heeft toegekend. Vugts kreeg de prijs voor zijn jarenlange verslaggeving rondom het Amsterdamse Passageproces en werd geroemd om zijn precisie en objectiviteit.

‘Ik vond dat ik een goede inzending had, maar dat gold voor alle genomineerden. Vanwege de sterke competitie met uitstekende tegenstanders, had ik van tevoren echt niet het idee dat de prijs naar mij zou gaan. De Persprijs Jacques van Veen is een waardering voor ‘slow journalism’, dat is wat ik er zo mooi aan vind. Vandaag de dag gaat alles snel en staan de papieren kranten onder grote druk. Er is minder ruimte voor journalisten die langdurig met een onderwerp bezig zijn, terwijl dat toch van groot belang is. Daarbij wordt de Persprijs uitgereikt door de juridische wereld en de journalistiek tezamen. Dat maakt het winnen extra mooi.’

De jury was onder de indruk van Vugts’ objectiviteit, waarin hij zich niet liet belemmeren door zijn enorme kennis van de Amsterdamse onderwereld. ‘Als buitenstaander moet je objectief blijven’, geeft Vugts zelf aan. ‘Je moet alle kanten evenredig wegen, alle perspectieven belichten. Dat is het wezen van de journalistiek, zeker in dit soort grote zaken. Iedereen handelt vanuit een bepaald belang, daar moet je je bewust van zijn. Er is niet zoiets als één waarheid die afkomstig is uit één bron. Als journalist is het noodzakelijk om alle bronnen aan te boren. Degene over wie je schrijft, heeft, zolang dit mogelijk is, het recht om te spreken. Zo bewaar je het evenwicht.’

De langdurige zaak kwam pas begin dit jaar tot een einde. ‘Het was absoluut niet allemaal even spannend. Na afloop bleek dat ik ongeveer 180 zittingsdagen in De Bunker heb doorgebracht. Soms wordt het saai, maar dat geldt voor alle partijen en dat hoort er nu eenmaal bij. In 2006 ben ik begonnen met mijn onderzoek: wie zijn de verdachten, wat zijn de verdenkingen, etc. Vanaf 2009 deed ik verslag van de inhoudelijke behandeling van de zaak. Deze combinatie, tussen onderzoeksjournalistiek en rechtbankverslaggeving, maakte het voor mij zo interessant. Niet veel journalisten krijgen deze kans.’